Мануул буюу Палласын муур нь Төв Азийн уулархаг тал хээр, хад чулуут бүсэд тархсан жижиг зэрлэг муур юм. Орчин үеийн ангиллаар шинжлэх ухааны нэр нь Otocolobus manul бөгөөд өмнө нь Felis manul гэж нэрлэж байжээ.

Биеийн хэмжээгээр гэрийн мууртай ойролцоо. Ихэвчлэн 50–60 см урт биетэй, 20–30 см орчим сүүлтэй, 2–5 кг жинтэй. Гэхдээ маш өтгөн, урт үстэй тул бодит хэмжээнээсээ илүү том, бандгар харагддаг.

Мануулын хамгийн содон шинжүүдийн нэг нь дугуй хүүхэн хараа юм. Олон жижиг муур босоо нарийн хүүхэн хараатай байдаг бол мануулынх дугуй байдаг. Мөн жижиг, бөөрөнхий чих нь толгойн хоёр талаар нам байрладаг тул хад чулууны цаанаас биеэ ил гаргалгүй орчноо ажиглахад тохиромжтой.

Үсний өнгө улирлаас шалтгаалан саарал, шаргал, бордуу туяатай болж өөрчлөгдөнө. Өвлийн улиралд үс нь илүү өтгөн, цайвар саарал болж, цас, хад чулуут орчинд уусахад тусалдаг. Мануул маш хүйтэн, хуурай орчинд амьдрахад онцгой дасан зохицсон бөгөөд Төв Азийн өндөрлөг, тал хээр, хадархаг нутгийг голлон сонгодог.

Хоол тэжээлийнх нь гол хэсгийг оготно, үлийн цагаан оготно, зурам, огдой зэрэг жижиг мэрэгч эзэлдэг. Мөн жижиг шувуу, хэвлээр явагч идэх тохиолдол бий. Мануул олзоо удаан хөөхөөс илүүтэй нуугдан хүлээж, гэнэт дайрах аргаар агнадаг.

Өдрийн цагаар хадны завсар, агуй, бусад амьтны орхисон нүхэнд нуугдаж амраад, үүр цайх, нар жаргах үе болон шөнөөр идэвхжих нь түгээмэл. Зожиг амьдралтай тул байгальд тааралдах нь ховор бөгөөд тоо толгойг нь үнэн зөв тогтоох ч амаргүй.

Мануулд тулгардаг гол эрсдэлийн нэг нь мэрэгч устгах хор юм. Мэрэгчид хордох үед тэдгээрийг идсэн мануул давхар хордох эрсдэлтэй. Мөн амьдрах орчны доройтол, хүний үйл ажиллагаа, нохойд бариулах зэрэг хүчин зүйл нөлөөлдөг.

Харин “аюул тулгарахад аргал бариад нүдээ анин өөрийгөө нуугдсан гэж боддог” гэх яриа нь сошиал орчинд түгээмэл тархсан хөөрхөн домог маягийн мэдээлэл бөгөөд үүнийг баталсан шинжлэх ухааны эх сурвалж олддоггүй. Мануул аюул тулгарахад газарт нам хэвтэж, хөдөлгөөнгүй болж өнгөлөн далдлалтаа ашиглах нь бодит зан төлөв юм.